AMA Film Academy - szkoła filmowa, Kraków
Kolorystyka w filmie

Kolorystyka w filmie

Kolorystyka filmu jest chyba jednym z najbardziej wyrazistych środków, widocznym na pierwszy rzut oka. Jeśli kolory są mocne a obraz jasny to prawdopodobnie komedia. Jeśli film jest wyblakły i ciemny to może być np. thriller albo horror. Dziś będzie troszeczkę o kolorach.

Film jest sztuką wizualną. To jak go widzimy, wpływa na jego odbiór i nasze emocje z tym związane. Kolorystyka filmu jest właśnie jednym z takich środków wyrazu. Zrozumienie znaczenia koloru w filmie pomoże twórcom lepiej wpływać na odbiorców.

Kiedyś, kiedy film był czarno biały, tego problemu nie było. Choć słowo problem to może złe słowo. Kolor to przecież atut. Niektóre filmy są mocno nasycone kolorami, niektóre mniej, inne są całkiem wyblakłe, pozbawione kontrastu. Najprościej mówiąc, kolory jasne, wyraziste i mocno nasycone sugerują wesoły ton filmu, ciemne, zimne i pozbawione nasycenia kolory sugerują raczej mroczność, dramat, zło.

Komedia Las Vegas

Horror Babadook

Mówiąc o kolorach w filmie nie mamy na myśli tylko color gradingu, ale również scenografię, w tym kostiumy. To ma znaczenie właściwie kluczowe. Wiadomo przecież, że np. kolorowe wnętrze jakiegoś pokoju będzie lepiej prezentowało się w komedii niż w horrorze, a ubrany na czarno facet jest zły. Choć i bawienie się takimi sprzecznościami może być ciekawe - np. morderca wchodzi do kolorowego pokoju dziecięcego.

Kolor w filmie może być użyty do wpływania na nastrój, ale również symbolicznie. Na przykład w filmie Monachium Stevena Spielberga (zdjęcia: Janusz Kamiński) do zaprezentowania kilku miast użyto innej palety kolorów. I tak Bejrut był niebiesko-zielony, Rzym był w ciepłych, żółto-pomarańczowych barwach, Paryż miał mniej nasycone kolory, a Nowy Jork był ziarnisty. Zauważcie, że bardzo często Meksyk w filmach jest utrzymany w kolorystyce pomarańczu. Bierze się to też z prostego rozumowania. Gdy świeci słońce, wszystko wydaje bardziej kolorowe, utrzymane w ciepłych kolorach, a gdy jest zimno jest chłodno, czyli niebiesko. To taki najprostszy podział.

Kadr z filmu Breaking Bad

Dobrym przykładem jest film Matrix, gdzie sceny w wirtualnej rzeczywistości mają mocno zielone zabarwienie. Natomiast prawdziwa rzeczywistość jest lekko niebieska i pozbawiona aż tak mocnych efektów kolorystycznych. Warto dodać, że zielony kolor matrixa został użyty zgodnie z zieloną czcionką tekstu komputerowego. Takie rozdzielenie kolorów na te dwa światy ułatwia widzom poruszanie się po świecie bohaterów i pozwala intuicyjnie rozróżnić, do jakiegoś świata należy dana scena.


Zielony matrix i niebieska rzeczywistość w filmie Matrix

Podobnie jest w filmie Helikopter w Ogniu Ridleya Scotta (zdjęcia: Sławomir Idziak). Somalia jest żółto-brązowo-zielona. Co razem z krajobrazami sprawia wrażenie brudu. Natomiast sceny z żołnierzami w bazie są pokolorowane na niebiesko. Niebieski kolor często przewija się jako ten reprezentujący wyższą technologi (często w filmach z lat 70).

Zauważ, że bardzo często filmy wojenne mają odcień zielono-brązowy lub zielono-niebieski. Nawiązuje to do mundurów żołnierzy. Filmy te często są mało nasycone kolorami, co może reprezentować mroczność, śmierć, złe uczucia i zamiary. Wyobrażacie sobie film wojenny w kolorowych wesołych barwach?

Drugim ważnym aspektem powiązanym z kolorystyką jest światło w scenie, a konkretnie tzw. klucz. Najprościej - klucz wysoki to jasno oświetlone sceny, klucz niski to sceny bardziej przyciemnione. Poniżej przykład (pierwsze zdjęcie = wysoki klucz, drugie = niski klucz).

Thranduil z filmu Hobbit w wysokim kluczu Bilbo Baggins z filmu Hobbit w niskim kluczu

O kolorystyce można by mówić bardzo wiele i na wiele sposób interpretować każdy film. Jako ciekawostkę, poniżej zamieszczam jeszcze zestawienie palety kolorów w czterech filmach.

American Beauty

 

Fight Club

 

Kill Bill

 

Lśnienie

Popularne
Koszulki filmowe - KameraAkcja.com
Partnerzy Tworzenie stron internetowych