Jak pisać scenariusze? Wstęp

Specem od scenariuszy nie jestem, ale postaram się w dzisiejszym artykule przekazać podstawy które znam. Najpierw zapoznasz się z techniczną formą scenariusza, a w późniejszych artykułach dowiesz więcej o budowaniu historii.

Zacznijmy od tego, że scenariusz powinien być prawidłowo sformatowany. Nagłówki, treść i dialogi powinny odpowiednio wyglądać. Ważna jest przestrzeń, akapity zachowane w skrypcie, czcionka itd. Ale żeby nie zamęczać Cię takimi detalami, polecam darmowy program Celtx, który służy do pisania scenariuszy (i nie tylko). Wszystko tam jest sformatowane tak by scenariusz wygląda poprawnie. Wtedy ty możesz się skupić na treści. Jeśli wolisz pisać np. w LibreOffice, możesz ściągnąć darmowy szablon ze strony scenariuszefilmowe.pl.

Nagłówek

Nagłówek opisuje miejsce w którym dzieje się akcja. Na początku wpisujemy WNĘTRZE (WN) lub PLENER (PL). Później wpisujemy konkretne miejsce, np. SZPITAL lub bardziej specyficznie SZPITAL. SALA OPERACYJNA. Następnie wpisuje porę dnia - np. DZIEŃ, WIECZÓR, NOC. Spotkałem się z pisownią po łączniku lub zwyczajnie po kropce. 

WN. DOM KAMILA - DZIEŃ.

Opis akcji

Jak nazwa wskazuje, w tej części wpisujemy wszystkie ważne informacje na temat akcji, bohaterów czy wyglądu miejsca. Ważne jest jednak, aby pisać zwięźle i na temat. Zamiast pisać:

Laura zauważa kątem oka coś poruszającego się przy oknie. Spanikowana biegnie w stronę drzwi, a w jej głowie przewijają się najgorsze myśli.

napiszemy:

Coś porusza się przy oknie. Laura to zauważa i biegnie w stronę drzwi.

Ma być prosto. Nikt nie musi wiedzieć jakie myśli ma w głowie bohaterka. Zresztą... jak je przedstawić na ekranie? Nie pisz też zbyt wiele wskazówek dla aktorów, chyba że są one naprawdę istotne dla danej sceny. Przecież aktor będzie wiedział jak zagrać daną scenę, a jeśli nie, to reżyser przekaże mu swoją wizję. Ty piszesz scenariusz. Nie próbuj reżyserować historii w trakcie pisania, ani nie dawaj wskazówek operatorowi odnośnie ujęć i ruchów kamery.

Bardzo ważna rzecz! W opisie akcji imiona bohaterów, którzy pojawiają się w scenie pierwszy raz, piszemy dużymi literami. Jeśli pojawią się w danej scenie kolejny raz, piszemy je już normalnie. W opisie akcji możesz też zawrzeć opis bohatera np. JANEK, 40-letni mężczyzna o bujnym zaroście, przechadza się po mostku.

MATKA LAURY i MATKA KAMILA przechodzą z przedpokoju do salonu. Siadają na kanapie. Matka Laury wyciąga z torebki woreczek narkotykiem.

Dialogi

Imię, nazwisko czy ksywkę bohatera piszemy w tym przypadku z dużych liter. Po enterze piszemy już normalnie jego kwestię dialogową. Bez myślników czy cudzysłowów, jak to ma miejsce np. w książkach.

ROBERT

Mówiłem, żeby go zakopać! Nie byłoby śladów! Teraz mamy przesrane.

GUZIO

Nie panikuj. Nie przeżyje nawet dnia.

ROBERT

Obyś miał rację. Chodzi mi tylko o to, że mogliśmy się zabezpieczyć na wszelki wypadek.

Przykładowa scena

WN. DOM KAMILA - DZIEŃ.

MATKA LAURY i MATKA KAMILA przechodzą z przedpokoju do salonu. Siadają na kanapie. Matka Laury wyciąga z torebki woreczek narkotykiem.

MATKA LAURY

Znalazłam na podłodze w kuchni.

Słychać pukanie do drzwi. Matka Laury chowa narkotyk do torebki.

MATKA LAURY

Kto to?

MATKA KAMILA

Otwarte!

Do salonu wchodzi MARIUSZ. Matka Kamila bierze woreczek z narkotykiem i pokazuje go Mariuszowi.